"Razvilo se crno vreme propadanja"!
    Tim pesnikovim rečima najsažetije se može oceniti decenija koja je usledila posle 6. oktobra 1988.
    Predstavljajući se u početku kao borci za solidarnost sa Srbima na Kosovu, snage koje su došle na vlast na krilima "antibirokratske revolucije" vrlo brzo su odlučile da nasilno i protivustavno ukinu autonomiju Vojvodine i sva njena prava, osim prava predlaganja (pod uslovom da i to čini snishodljivo).
    Zalaganje za jedinstvo pre 10 godina ostvareno je ubrzo kao apsolutni centralizam, ekonomska reforma otkrila se kao bezobzirna pljačka, a socijalna pravda kao ustoličenje 200 super-bogatih, 2.000 bogatih i 3 miliona siromašnih i super-siromašnih porodica.
    Vojvodjanski pokret smatra da jedini put koji vodi ka početku izlaska iz desetogodišnjeg propadanja, ka početku rešavanja problema privrede, demokratije, Vojvodine, Kosova, opština, nacionalnih manjina, obrazovanja, kulture, informisanja, povezivanja sa svetom i uopšte zaokreta od propadanja ka progresu - to je promena sistema. Ustavnog sistema - na prvom mestu.
    Ujedinjenim snagama istinske demokratske orijentacije - to jeste moguće dokazivanjem nelegalnosti i nelegitmnosti postojećeg ustavnog poretka i zahtevom da se ide ka izborima za Ustavotvornu skupštinu.

    Novi Sad, 04. oktobar 1998.

        Predsednik Političkog veća
        Slobodan Budakov